ΝΕΑ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Εκτύπωση
PDF
29
Ιουνίου
2013

Η ΠΟΝΤΙΑ ΓΙΑΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Ήταν ένgiagia horis onomaα απόγευμα της δεκαετίας του ογδόντα. Καθόμουν στο μπαρ του ξενοδοχείου που εργαζόμουν ως υπάλληλος στην Reception, στην κωμόπολη Αλάνια (Alanya) της Αττάλιας (Antalya).  Εκείνη τη μέρα δεν είχα βάρδια. Παρόλο που υπήρξε κίνηση στο ξενοδοχείο, κατέπεσα σε μία αδράνεια.
Το να πάρω παραγγελίες, να δέχομαι πελάτες, να καταγράφω ταυτότητες, να συμπληρώνω φόρμες, να απαντάω στα τηλέφωνα κλπ. όλα αυτά με αγανάκτησαν. Παρήγγειλα ένα ποτό και σύρθηκα σε μια γωνιά. Μια ανυπότακτη νοσταλγία, είχε περικυκλώσει τον εγκέφαλο μου. Είχα επιθυμήσει το χωριό μου.
Μόλις είχα ξεκινήσει να ταξιδεύω προς τα παρχάρια (εξοχικά βουνά), της Μαύρης Θάλασσας, κάτω από τη μελωδία του γαβαλιού (φλογέρα) και της λύρας που ανακατευόταν με τα τραγούδια τον κοριτσιών, με ξύπνησε  ένας συνάδελφος από το γλυκό όνειρο που μόλις είχε αρχίσει. Είχα ένα τηλεφώνημα από έναν φίλο μου, που δούλευε σε κάποιο άλλο ξενοδοχείο. Πέρασε καιρός που είχαμε γνωριστεί. Τότε, όταν πρωτογνωρισθήκαμε, μου είχε πει ότι κατά καιρούς φιλοξενούν Έλληνες στο ξενοδοχείο τους. Τον παρακάλεσα να με ειδοποιήσει όταν θα ξαναρθούν Έλληνες. Διότι, του είπα, ξέρω Ποντιακά και θέλω να τα συγκρίνω με τα Νέα Ελληνικά. Γι’ αυτόν τον λόγο  με τηλεφωνούσε τώρα : «Έλα γρήγορα. Υπάρχει  μία ομάδα Ελλήνων εδώ, οι οποίοι ετοιμάζονται να αναχωρήσουν από το ξενοδοχείο. Είχα άδεια και δεν ήμουν εδώ. Γι’ αυτό και δε σε πήρα πιο πριν» μου είπε και χαιρετώντας έκλεισε το τηλέφωνο.


Βρήκα μια πατριώτισσα στην Ελληνική ομάδα.


Τελικά παίρνω ένα ταξί και πάω στο ξενοδοχείο που βρισκότανε οι Έλληνες επισκέπτες. Κατευθύνθηκα στην Reception. Πριν να κοντέψω καλά-καλά, ο φίλος μού έκανε σήμα και μού έδειξε το πούλμαν που βρισκότανε έξω. Τρέχοντας προς το πούλμαν που περίμενε έξω, με έπιασε ένα απερίγραπτο άγχος. Ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω. Δεν ήξερα πώς και με ποιόν να έρθω σε επαφή, τι να πω και τι συμπεριφορά θα δεχτώ. Ούτε χρόνος υπήρξε όμως για να σκεφθώ. Το μισό το πούλμαν ήταν γεμάτο. Μερικοί επισκέπτες κυκλοφορούσαν γύρω από το πούλμαν. Μάλλον περιμένανε να έρθουν  καί οι υπόλοιποι. Εγώ προτίμησα να μπω στο πούλμαν. Μόλις μπήκα μέσα, άρχισα να κοιτάω στα μάτια τους ανθρώπους. Λες κι έψαχνα κάποιον συγκεκριμένο. Άρχισαν και αυτοί να με κοιτάνε διότι δεν ήμουν από την ομάδα, ούτε με συνάντησαν στο ξενοδοχείο. Μία στιγμή ντράπηκα τόσο πολύ, πού σκέφτηκα να βγω έξω. Δεν ξέρω πώς ξεχείλισε η μικρή Ποντιακή φράση από τα χείλη μου, αλλά, λέγοντας «εγρεικά κανείς Ρωμαίικα;», τους ρώτησα αν ξέρει κανείς Ποντιακά. Μόλις διατύπωσα αυτήν την ερώτηση, όλα τα μάτια που βρισκόντουσαν μέσα στο πούλμαν, στράφηκαν προς τα μένα. Ίσως οι περισσότεροι να μην είχαν καταλάβει καν τι τους ρωτούσα. Όμως  μια ηλικιωμένη γιαγιά, σηκώθηκε από τη θέση της και με κοίταζε περίεργα λες κι ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Μάλλον και αυτή δεν ήξερε από πού να ξεκινήσει.  Της έλυσα τη γλώσσα , λέγοντας της την ίδια φράση που χρησιμοποίησα πιο πριν. Δηλαδή την ρώτησα αν ξέρει Ποντιακά. Μου απάντησε με την ερώτηση στα Ποντιακά λέγοντας: «απόθεν είσε;». Δηλαδή με ρώτησε από πού είμαι. Της είπα: «Είμαι ασην Τραπεζούντα (Από τη Τραπεζούντα είμαι)». Μόλις άκουσε τη λέξη Τραπεζούντα, σηκώθηκε από τη θέση της και διασχίζοντας το στενό  διάδρομο του πούλμαν, έρχονταν κοντά μου. Δεν είχα καταλάβει το τι έγινε. Μόλις έφτασε, με αγκάλιασε με φίλησε και αμέσως  έβαλε τα κλάματα.  Από τη μία με αγκάλιαζε και από την άλλη κλαίγοντας άρχισε να μιλά στα Ποντιακά. Μου είπε «Να είνομε γουρπάντ σα ποδάρες. (να θυσιαστώ στα πόδια σου)». Αυτή η φράση χρησιμοποιούνταν από μας αλλά μόνο από μικρούς που ζητούσανε ελεημοσύνη από μεγάλους σε περίπτωση που ήταν ένοχοι για κάτι. Ποτέ ένας ηλικιωμένος ή ηλικιωμένη δεν θα το χρησιμοποιούσε σε μικρότερο. Είχα πάθει σοκ. Δεν ήξερα τι να πω. Από την ντροπή μου ίδρωσα και έγινα μούσκεμα. Συνεχίζοντας η γιαγιά, με ρώτησε: «απόθεν εξέβες και έρθες, αδακές ντ’ αραέυεις, εσείς ακόμε σην Τραπεζούτα γιασαέβειτε; (από πού βγήκες και ήρθες, τι ψάχνεις εδώ, εσείς  ακόμη στην Τραπεζούντα ζείτε;)». Ούτε σε αυτές τις ερωτήσεις της απάντησα. Αλώστε με είχε αγκαλιάσει τόσο σφιχτά, που αισθανόμουν τα δάκτυλα της στο κορμί μου. Μ’ αγκάλιαζε και δε μ’άφηνε να την κοιτάξω καλύτερα και να της πω και εγώ κάτι. Συχνά με κοιτούσε για λίγο στα μάτια, ξανά με αγκάλιαζε και ψιθυρίζοντας κάτι έκλαιγε. Λες κι ήμασταν γιός και μητέρα που βρεθήκαμε πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια. Δεν μπορούσε να με χορτάσει. Οι υπόλοιποι Έλληνες που βρισκόντουσαν στο πούλμαν, μας κοιτούσαν έκπληκτοι. Νομίζω πως δεν μπόρεσαν να ερμηνεύσουν την κατάσταση. Δεν θυμάμαι πόση ώρα πέρασε έτσι. Όμως ήρθαν και αυτοί που έλειπαν και το πούλμαν ήταν έτοιμο να αναχωρήσει. Κάποιοι από τους επιβάτες, ειδοποίησαν την γιαγιά για να περάσει στη θέση της. Η καημένη η γιαγιά, κλαίγοντας με λυγμούς, με άφησε και στράφηκε προς τη θέση της. Είχε εξαντληθεί τόσο πολύ που πηγαίνοντας, κρατούσε δεξιά κι’ αριστερά. Μάλλον και από τα δάκρια που κατέβαζε, δεν έβλεπε καλά που βάδιζε.  Από πίσω, μόνο μερικά δευτερόλεπτα μπόρεσα να την κοιτάξω. Έπρεπε να βγω από το πούλμαν. Βγαίνοντας έξω, έτρεξα προς το μέρος του πούλμαν εκεί που ήταν η θέση της γιαγιάς. Με είχε δει  και εκείνη και με χαιρετούσε. Λες κι αυτή έφευγε στην ξενιτιά και εγώ έμενα στην πατρίδα. Το πούλμαν αποχώρισε και απομακρύνθηκε. Κοιτάζοντας προς το πούλμαν, με έπιασε μελαγχολία. Σαν να ήρθε η γιαγιά μου από το χωριό, με είδε και προσθέτοντας στην νοσταλγία μου έφευγε. Ούτε εγώ μπόρεσα να μάθω το όνομα της γιαγιάς, μα ούτε εκείνη ρώτησε το δικό μου. Από τότε στη μνήμη μου, αυτή η γιαγιά έμεινε ως «γιαγιά χωρίς όνομα».
 
 Σήμερα βρίσκεται κανείς Τραπεζούντιος πού μοιάζει τον παππού του;


Ύστερα από κάμποσα χρόνια βρέθηκα σε κάποιο χωριό της Ελλάδας και φιλοξενήθηκα από μία γιαγιά πού ονομάζονταν Σουμέλα. Αυτή μού διηγήθηκε κάποιες ιστορίες πού έζησαν οι δικοί της στον ξεριζωμό. Μού είπε για τα παιδιά πού χάθηκαν στον δρόμο. Όπως και σε μας πριν από είκοσι χρόνια , έτσι και στην εποχή των δικών της, οι κοπέλες παντρευόντουσαν σε παιδική ηλικία, ώστε πολλές μανάδες πού έχασαν τα παιδιά τους ήταν και οι ίδιες παιδιά. Γι αυτό και μερικές δεν άντεξαν και έχασαν τα λογικά τους μετά τον θάνατο των παιδιών τους. Η γιαγιά Σουμέλα ακόμα δεν είχε καλά-καλά ξεφορτώσει τους πόνους της επάνω μου, κι’ εγώ ταξίδευα στο παρελθόν. Θυμήθηκα την «γιαγιά χωρίς όνομα» πού είχα συναντήσει στην Αλάνια (Alanya) της Αττάλιας  (Antalya). Τώρα καταλάβαινα καλύτερα γιατί η «γιαγιά χωρίς όνομα» με αγκάλιαζε τόσο σφιχτά… Ίσως στο πρόσωπό μου να έβλεπε κάποιο χαμένο παιδί της… Ποιος ξέρει…
Στην εποχή της ανταλλαγής, αυτοί πού ξεριζώθηκαν και βρέθηκαν στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια ήλπιζαν ότι μια μέρα θα επέστρεφαν στα σπίτια τους στην πατρίδα, πού τα έχτισαν με νύχια και με δόντια. Ήλπιζαν να ξαναβρεθούν στα πανέμορφα παρχάρια (εξοχικά βουνά) τους, και όπως πριν να ξαναχορέψουν όλοι μαζί.
Προσδοκώντας να επιστρέψουν, πολλοί από αυτούς δεν δημιούργησαν περιουσία. Όπως τονίζει ο Τραπεζούντιος συγγραφέας İlyas Karagöz, οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες τους, πού έμειναν στον Πόντο, τους περίμεναν επί έξι χρόνια διαφυλάσσοντας τις περιουσίες τους, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα ξαναγυρίσουν οι ιδιοκτήτες τους. Γι αυτό και  δεν επέτρεψαν σε κανένα μουσουλμάνο πρόσφυγα από τα βαλκάνια να μπει σ΄ αυτά τα χωριά. Τόσο πιστοί στάθηκαν απέναντι στους συμπατριώτες τους. Άραγε βρίσκεται σήμερα κανείς Τραπεζούντιος πού μοιάζει στον παππού του;
 (το άρθρο αυτό, έχει δημοσιευτεί το 23/12/2007 στην κεντροαριστερή εφημερίδα Radikal στην Τουρκία.)

Εκτύπωση
PDF
18
Μαΐου
2013

19 ΜΑ'Ι'ΟΥ ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ-ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΖΥΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

genoktonia imera mnimisΑδέλφια Πόντιοι, η σημερινή ημέρα είναι ημέρα λύπης, εθνικού πένθους για αυτό τον λόγο ο ποντιακός σύλλογος Ζυγού ο Υψηλάντης θα τελέσει μνημόσυνο στην μνήμη των προγόνων μας στον ιερό ναό του αποστόλου Θωμά στο χωριό μας.
Τα κόλλυβα για το μνημόσυνο παρασκευάστηκαν με πρωτοβουλία του Παπαγιώργη (Γεωργιάδη Γεώργιου) και του Καρακασίδη Αναστάσιου.
Εγώ θα πρότεινα να κατασκευαστή και ένα μνημείο για το οποίο έχουμε ετοιμάσει και το ανάλογο αρχιτεκτονικό σχέδιο νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να γίνει και αυτό στο χωριό μας.
Ο πιο κατάλληλος χώρος είναι κάτω από την εκκλησία δίπλα ακριβός στο μνημείο των πεσόντων εθελοντές για την ανέγερση υπάρχουν όμως χρειάζονται και λίγα χρήματα για την αγορά πρώτον υλών
Όσοι έχουν διάθεση να προσφέρουν μπορούν να μου στείλουν mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.  για να δούμε ( τι ποσό μπορούμε να μαζέψουμε ) και πως θα το κατασκευάσουμε  πάντα σε συνεργασία βέβαια με τον ποντιακό σύλλογο.
Η ιστορία δεν πρέπει να λησμονηθεί από τα παιδιά και τα εγγόνια αυτής της σκληροτράχηλης ράτσας του Πόντου 94 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από εκείνη τη μαύρη ημέρα της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.
Οι Νεότουρκοι του σφαγέα Κεμάλ Μουσταφά, ασέλγησαν στο ιερό κορμί ενός πολιτισμού, που οι απαρχές του χάνονται στο βάθος των αιώνων(Βιντεο εδω).

Οι δικοί μας πολιτικοί 72 χρόνια έκλειναν τα αυτιά τους και τα μάτια στο αίτημα των ποντίων για την αναγνώριση της γενοκτονίας όλα αυτά μέχρι της 24 Φεβρουαρίου 1994 που με πρωτοβουλία του Κωστή Στεφανόπουλου (Πρόεδρου της δημοκρατίας)καθιερώθηκε η 19 Μαΐου ως μέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.
Το πρώτο βήμα έγινε το 1994 να δούμε το δεύτερο βήμα πότε θα γίνει που δεν άλλο από την αναγνώριση της γενοκτονίας και επίσημα από την ελληνική βουλή που 94 χρόνια εγκληματικά το αποφεύγουν.

 koluva gia tin genoktonia twn pontion

Εκτύπωση
PDF
14
Μαΐου
2013

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΓΑΜΟ

Στην αφήγηση του δρώμενου της αναπαράστασης του ποντιακού γάμου η Κα Σοφία Μαρτίδου.

Γαμπρός στην αναπαράσταση ήταν ο Τσιρίδης Διαμαντής και νύφη η Τσιρίδου Βάσω.
Λύρα στην εκδήλωση έπαιξε ο Σουλτίδης Δημήτρης και  νταούλι ο Παπαδόπουλος Νίκος.
Δάσκαλος του χορευτικού του συλλόγου μας ο Τσιρίδης Γιώργος που με το 80αμελες χορευτικό του μας εντυπωσίασε δείχνοντας την πολλή καλή δουλειά που γίνεται και σε αυτόν τον τομέα.

Οι φωτογραφίες ειναι του Παναγιώτη Παχίδη και της Σοφίας Σαρρίδου(Βουλγαρίδου).

DSC 0005DSC 0006DSC 0007DSC 0009DSC 0010DSC 0014DSC 0015DSC 0017DSC 0018DSC 0020DSC 0021DSC 0023DSC 0025DSC 0026DSC 0027DSC 0031DSC 0039DSC 0042DSC 0048DSC 0051DSC 0072

P5121506P5121509P5121529P5121533P5121534P5121536P5121539P5121550P5121560P5121573P5121579P5121580P5121583P5121586P5121589P5121595P5121596P5121597P5121598P5121604P5121605P5121606P5121607P5121608P5121610P5121616P5121618

Εκτύπωση
PDF
12
Μαΐου
2013

ΣΤΟ ΖΥΓΟΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ TA ΕΘΙΜΑ-ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΓΑΜΟΥ 12-5-2013

Το διημερο των εκδηλωσεων στο Ζυγο αρχισε το Σαβαβτο το βραδυ στις 8 μμ με το παραδοσιακο σχημα "ΜΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ",με τραγουδια θρακιωτικα,νησιωτικα,καλαματιανα και καρσιλαμαδες.

Στη συνεχεια,ο Αντωνης Παπαδοπουλος με το ποντιακο προγραμμα εκανε τους παρευρισκομενους να σηκωθουν και να χορεψουν.Επισκεπτες και χωριανοι ηταν στην εκδηλωση με τους ηχους της λυρας να τους συνεπαιρνουν,το κεφι να ανεβαινει συνεχως και να τελειωνει τα ξημερωματα.

Και ενω ολα αυτα γινονταν στην πλατεια του χωριου σε εναν αλλο χωρο και συγκεκριμενα στο κτιριο του Ποντιακου Συλλογου σε ενα ειδικα διαμορφωμενο δωματιο εθελοντες και μελη του συλλογου ετοιμαζαν το παραδοσιακο κεσκεκ.Συγκεκριμενα,ο Χαραλαμπος Καρακασιδης,ο Μακης Χατζηπαπαθεοδωριδης,ο Νικος Γεωργιαδης και οΣτελιος Βουδουρης εμ υπομονη και αγαπη παρασκευασαν αυτο το ποντιακο εδεσμα που μοιραζεται την Κυριακη του Θωμα δωρεαν στους επισκεπτες.

keskekkkkkkeskekkkkkkkeskekkeskekkkkeskekkkkkeskekk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Την Κυριακη του Θωμα το μουσικο προγραμμα ηταν μονο ποντιακα απο το χωριανο μας Σουλτιδη Δημητρη και νταουλι τον Νικο Παπαδοπουλο.

Το δρομενο της αναπαραστασης ξεκινησε με την αφηγηση του εθιμου απο την Σοφια Μαρτιδου.

Περιγραφοντας την ολη διαδικασια οι χορευτες και τα μελη του συλλογου ντυμενη με τις παραδοσιακες ποντιακες φορεσιες αναπαριστουσαν τον καθε λογο της αφηγησης της κυριας Μαρτιδου:

Για τους ποντιους θεωρουταν προσβλητικο,οχι μονο να οδηγηθει σε αποτυχια ενας γαμος αλλα και αυτος ακομα ο αρραβωνας το σουμαδ η σημαδεμα οπως ελεγαν.Αφου και αυτο το λεγαν μισοστεφανωμα.Ο παιδας,ο νεος επρεπε να γυναικιζ,δηλαδη να παντρευτει.Αλλα και το κοριτσι,η νεα επρεπε να ανδριζ,να παντρευτει μολις θα γινοταν το τυχερο της.Η συναντηση ομως των δυο φυλων της ιδιας περιπου ηλικιας δεν ηταν ευκολη υποθεση γιατι τα κοριτσια τελουσαν σε περιορισμο.Οι περισσοτερες γνωριμιες γινονταν στα πανηγυρια,στους γαμους και μαλιστα πανω στο χορο.Ετσι η κοπελα που δεν ηξερε να χορευει ηταν και δυσκολο να παντρευτει.Στις πλατειες του χωριου οπου γινοντουσαν τα γλεντια εκει ειχαν την ευκαρια να γνωριστουν οι νεοι και οι νεες,επειδη ομως και οι 2 και ιδιατερα το κοριτσι δεν ειχαν δικαιωμα γνωριμιων,οταν ο νεος ελεγε στην μητερα του για καποια κοπελα της αρεσκειας του εκεινη πρωτα πρωτα φροντιζε να μαθει απο τις γυναικες της οικογενειας της για το κοριτσι αυτο αλλα και για την οικογενεια της.Τελος,και το πιο σημαντικο επρεπε να βολιδοσκοπησει και τις προθεσεις των γονιων της νεας,κατι που συχνα γινοταν την ωρα της γνωριμιας και μαλιστα πανω στο χωρο.

Aν και η βολιδοσκοπηση των γωνιων της κοπελας για την συναινεση τους στο γαμο των παιδιων ειχε γινει κατα την διαρκεια του πανηγυριου,σε μικρο διαστημα επρεπε να σταλει στο σπιτι ενα ατομο απο την πλευρα του νεου,συνηθως καποια γυναικα συγγενης του αγοριου,καποια γειτονισσα η ακομα και η μελλουσα πεθερα.Τα ατομα που αναλαμβαναν το εργο αυτο ονομαζονταν προξενητρες.Οι προξενητρες με ιδιαιτερη μαεστρια,τεχνη αλλα και μυστικοτητα για να μην εκτεθει η κοπελα,προσπαθουσαν να παρουν την συγκαταθεση των γονιων της.Αν λοιπον και οι δυο πλευρες ηταν συμφωνες για την ενωση των δυο νεων σειρα ειχε το ψαλαφεμαν.Οι γονεις του νεου πηγαιναν στο σπιτι των γονιων του κοριτσιου και αν συμφωνουσαν σε ολα εδιναν και επαιρναν λογο,καθοριζαν και την ημερα που γινονταν ο αρραβωνας το Σουμαδεμαν.Ο γηραιοτερος αντρας του σπιτιου επαιρνε τα δαχτυλιδια και τα περνουσε στα χερια των παιδιων,οι δυο νεοι εκαναν το σταυρο τους φιλουσαν την εικονα.Οαρραβωνας ειχε ολοκληρωθει. Πρωτο μελημα των γονιων ηταν η διαρκεια του αρραβωνα μεχρι την ημερα του γαμου.Η διαρκεια αυτη δεν ηταν μικροτερη απο  ενα μηνα αλλα και οχι περοσσοτερη απο ενα χρονο.Οταν πλησιαζε η ημερα του γαμου ο κουμπαρος φροντιζε για την εκδοση της αδειας του γαμου.Το Λαλεμαν το εκαναν συγγενεις του γαμπρου και της νυφης καλουσαν στον γαμο ολο το χωριο με ασπρα κερια στα χερια κερνωντας παραλληλα και ουζο. 

 

Μετα το τελος της αναπαραστασης,χορευτες και θεατες ανεβηκαν στην εξεδρα και χορεψαν μεχρι αργα το απογευμα.Ενα μεγαλο μπραβο σε ολους τους συντελεστες για το ωραιο αποτελεσμα που ειδαμε.Και του χρονου.

popoopooopoooopoooooppoppooppoooppooooppoooooppppppppp

Εκτύπωση
PDF
15
Απριλίου
2013

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ ΜΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

anaparastasi pontiakou gamouuΟ ποντιακός Σύλλογος Ζυγού διοργανώνει διήμερο εκδηλώσεων 11 και 12 Μαΐου παραμονή και ανήμερα του αποστόλου Θωμά πολιούχου της ενορίας μας.

Οι εκδηλώσεις θα γίνουν στην πλατεία του Χωριού με όλα τα χαρακτηριστικά που έχουν τα πανηγύρια από μικροπωλητές που θα παρουσιάσουν τα προϊόντα τους μέχρι φυσικά το γλέντι,που πιστεύουμε θα αφήσει όλους τους επισκέπτες ευχαριστημένους.

Το Σαββάτο 11 Μαΐου στις 8 το βράδυ θα πραγματοποιηθει παραδοσιακό γλέντι με τη συμμετοχή του μουσικού σχήματος ΜΠΆΝΤΑ ΤΈΤΟΙΑ, και ποντιακό σχήμα Λύρα τραγούδι ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ στο νταούλι ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.

Την Κυριακή θα πραγματοποιηθει η αναβίωση αναπαράσταση του ποντιακού Γάμου όπου γίνετε ανελλιπώς εδώ και 37 χρόνια διχνοντας ότι οι χωριανοι μας δεν ξεχνουν τις ριζες τους και κρατουν ζωντανα τα ηθη και τα εθιμα μας.

Φέτος θα δούμε και την δυναμική παρουσία του χορευτικού του συλλόγου μας ( όλων των ηλικιών ) αποτέλεσμα της καλής δουλειάς που γινεται και σε αυτόν τον τομέα.

Την Κυριακή λύρα θα παίξει ο ταλαντούχος συγχωριανός μας Δημήτρης Σουλτίδης και νταούλι ο Νίκος Παπαδόπουλος.

Πριν την έναρξη θα χορέψουν ποντιακά συγκροτήματα ώρα έναρξης της αναπαρασυασης του ποντιακου γαμου 4 το απόγευμα και στο τελος της εκδηλωσης το πατροπαραδοτο Κεσκεκ.

Τιμή πρόσκλησης 10 ευρώ με φαγητό και ποτό.

anaparastasi pontiakou gamouuuuanaparastasi pontiakou gamouanaparastasi pontiakou gamouuu

 

Τελευταία Νέα

Προηγ. Επόμ.

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

20 Απρ 2014 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:380

25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

25 Μαρ 2014 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:529

TO ZE'I'MΠEKIKO TOY ZYΓOΣIANOY METANAΣTH

31 Δεκ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:632

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ''ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ''

08 Δεκ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:554

ΑΡΗΣ ΖΥΓΟΥ 1981-1982

18 Νοε 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΑΡΗ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:381

ΠΡΟΣΟΧΗ - ΖΕΣΤΑΘΕΙΤΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

24 Οκτ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:388

ΑΡΗΣ ΖΥΓΟΥ 1987- 88 + ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

18 Οκτ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΑΡΗ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:630

Σύνδεση



Οι χορηγοί μας

  • images/stories/sponsors/Bike_Center-Μελιδης.jpg
  • images/stories/sponsors/Mελισσοκομικα_Παχιδης.jpg
  • images/stories/sponsors/XARIS_TIFTIRIKIDIS.jpg
  • images/stories/sponsors/karateOSSS.jpg
  • images/stories/sponsors/moutsios-mastorakis.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors10.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors13.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors3.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors5.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors6.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors7.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors9.jpg
  • images/stories/sponsors/vasiliou-voudouri.jpg

Καιρός