ΝΕΑ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ


Warning: copy(): php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Warning: copy(http://www.zygoskavalas.grimages/stories/pontiakos_sillogos/Φωτογραφία0503.jpg): failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Notice: Undefined offset: 0 in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 456

Warning: copy(): php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Warning: copy(http://www.zygoskavalas.grimages/stories/pontiakos_sillogos/Φωτογραφία0505.jpg): failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Notice: Undefined offset: 0 in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 456

Warning: copy(): php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Warning: copy(http://www.zygoskavalas.grimages/stories/pontiakos_sillogos/Φωτογραφία0504.jpg): failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 668

Notice: Undefined offset: 0 in /home/tolis/public_html/zygoskavalas.gr/2012/plugins/content/mavikthumbnails.php on line 456
Εκτύπωση
PDF
29
Σεπτεμβρίου
2013

6-10-2013 ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΠΡΟΒΕΣ ΤΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΖΥΓΟΥ

sima pontiakou sullogouΟ ποντιακός σύλλογος Ζυγού στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων κάλεσε τα χορευτικά τμήματα αλλά και όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αυτά την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 11 π.μ.
Την συζήτηση ξεκίνησε ο πρόεδρος του συλλόγου Γιώργος Τσιρίδης κάνοντας τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε,ανέφερε όλες τις εκδηλώσεις που συμμετείχε ο σύλλογος,αλλά και αυτές που διοργάνωσε ο ίδιος.
Ευχαρίστησε όλους για την δυναμική παρουσία τους,που κάνει το χωριό μας να ξεχωρίζει και να είναι υπόδειγμα στον νομό μας.  
Οι διοίκηση του ποντιακού συλλόγου αποφάσισε η συμμετοχή των χορευτών να παραμείνει ίδια δηλαδή 5 ευρώ.
Στην καινούργια  χορευτική σεζόν θα υπάρχει και τμήμα αρχαρίων,και ήδη από την πρώτη μέρα είχαμε πολλές εγγραφές.
Ο πρόεδρος έκανε κάλεσμα προς όλους,έτσι ώστε τα 75 μέλη που είμαστε τώρα να γίνουν τουλάχιστον 110 και αυτό θα επιτευχτεί με την συμμετοχή και των παλιών χορευτών,αλλά και με την προσθήκη καινούργιων.
Ανακοίνωσε ότι ο ποντιακός σύλλογος δέχτηκε κάλεσμα από τον πολιτιστικό σύλλογο Λέχοβου Φλώρινας για να χορέψουμε στις εκδηλώσεις του χωριού τους,όσοι θέλουν να συμμετέχουν μπορούν να το δηλώσουν,το κόστος θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των συμμετοχών.
Στο τέλος ανακοίνωσε και τις ώρες που θα λειτουργούν τα τμήματα και είναι οι εξής :  
17.00 με 18.00 το μικρό τμήμα
18.00 με 19.00 το μεσαίο τμήμα
19.00 με 20.00 το τμήμα αρχαρίων
20.00 με 21.00 το τμήμα των ενηλίκων και θα αρχίσουν την επόμενη Κυριακή 6-10-2013 τα μαθήματα θα γίνονται με ζωντανή μουσική.

Φωτογραφία0503Φωτογραφία0505Φωτογραφία0504

 

Εκτύπωση
PDF
06
Ιουλίου
2013

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

genoktonia imera mnimisΌπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, οι Έλληνες του Πόντου μνημόνευσαν τους πρόγονους τους, θύματα της τουρκικής γενοκτονικής πολιτικής, σκοπός της οποίας ήταν η καταστροφή των Ελλήνων της οθωμανικής επικράτειας σε Θράκη, Πόντο και ευρύτερη Μικρά Ασία.

Η καταστροφή του Ελληνισμού αποτέλεσε μέρος ευρύτερου σχεδίου εξόντωσης των χριστιανικών γηγενών εθνών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων καθώς και μικρότερων εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων. Την Γενοκτονία του Ελληνισμού από Νεότουρκους και Κεμαλιστές, διαδέχθηκε μια περίοδος σιωπής και αδιαφορίας για τα δεινά των προγόνων μας. Το μέγεθος και η ένταση της καταστροφής υπήρξε συντριπτικό πλήγμα για το Έθνος, το οποίο, μέσα στην βιασύνη του να ξεχάσει, απώλεσε τον αυτοσεβασμό του προτείνοντας, έναν εκ των υπευθύνων της Γενοκτονίας, τον Μουσταφά Κεμάλ, για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, τον Ιανουάριο του 1934.

Το Ελληνικό Έθνος δεν είχε την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να βγάλει έναν Τεχλιριάν… Το ελλαδικό κράτος συμπεριφερόμενο με τρόπο διχαστικό και ασυγχώρητα ψηφοθηρικό, όρισε, το 1994,την 19 Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1998, καθιερώθηκε η 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος. Παράλληλα, οι θρακικές οργανώσεις έχουν ορίσει την 6η Απριλίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης.

Ο τεμαχισμός της μνήμης αποσυνδέει τεχνητά τη μια περιοχή από την άλλη. Συνέπεια αυτής της νοοτροπίας είναι να μην καταδεικνύεται η κεντρική οργάνωση, ο επιτελικός σχεδιασμός και η έκταση του εγκλήματος της Γενοκτονίας εις βάρος των προγόνων μας σε όλες τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με αυτόν τον τρόπο η συστηματική καταστροφή του Ελληνισμού παρουσιάζεται αποσπασματικά και υποβαθμίζεται σε «τοπικές σφαγές», αναπόφευκτα δυσάρεστα γεγονότα των τότε τραγικών συνθηκών που επικρατούσαν σε κάθε περιοχή, όπως ισχυρίζεται η τουρκική προπαγάνδα. Ίσως, κάποιοι να θεωρούν πως είναι πιο εύκολο να προωθηθεί, διεθνώς, η αναγνώριση της Γενοκτονίας για μια περιοχή περιορισμένης έκτασης.

Δίνοντας έμφαση, όμως, σε μια τακτική νίκη θυσιάζεται ο στρατηγικός στόχος, ο οποίος δεν μπορεί να είναι άλλος από την αναγνώριση των δεινών όλων των προγόνων μας Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της ευρύτερης Μικράς Ασίας. Η ικανοποίηση της εκλογικής πελατείας εκ μέρους αριθμού πολιτευτών και οι προσωπικές φιλοδοξίες, ατόμων προσφυγικής καταγωγής τα οποία, θέλουν να καταστήσουν εαυτούς τοπάρχες του προσφυγικού κόσμου, δεν έχουν χώρο στην εθνική προσπάθεια διαφύλαξης της μνήμης των προγόνων μας.

Το αίτημα για αναγνώριση της Γενοκτονίας αφορά ολόκληρα έθνη και όχι συγκεκριμένες περιοχές, τις οποίες κατοικούσαν τμήματα των εθνών αυτών. Αρμένιοι, Εβραίοι και Ασσύριοι μνημονεύουν τα θύματα της Γενοκτονίας των προγόνων τους στο σύνολο τους και όχι ενός μέρους τους. Παράλληλα, η αιτία των δεινών και της καταστροφής των Ελλήνων της οθωμανικής επικράτειας δεν ήταν το γεγονός ότι κατοικούσαν στην Θράκη, στον Πόντο ή στην Ιωνία. Η αιτία ήταν η ελληνική τους καταγωγή και η χριστιανική τους πίστη.

Δεν υπήρξε γενοκτονία Θρακών, Ποντίων και Μικρασιατών αλλά Γενοκτονία των Ελλήνων αυτών των περιοχών. Δεν υπήρξε Γενοκτονία πληθυσμών συγκεκριμένων περιοχών αλλά Γενοκτονία συγκεκριμένου έθνους, των Ελλήνων, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας. Η καθιέρωση απόδοσης τιμών στα θύματα της μιας και αδιαίρετης Γενοκτονίας εις βάρος των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο ορισμός μιας και μοναδικής ημερομηνίας μνήμης καθώς και η δημιουργία ενός μνημείου του θυσιασθέντος Ελληνισμού, αποτελούν τις απαραίτητες ενέργειες για την προάσπιση της εθνικής μνήμης.

Παράλληλα, η επαναφορά του Ταμείου Ανταλλαξίμου Περιουσίας και Αποκατάστασης Προσφύγων, με την συμμετοχή εκπροσώπων των πλέον αναγνωρισμένων και καταξιωμένων προσφυγικών οργανώσεων (ΟΠΣΕ, ΠΟΕ, ΠΟΘΣ μεταξύ άλλων) και η απόδοση σε αυτό, σημαντικού μέρους τουλάχιστον, των εσόδων από την εκμετάλλευση των ανταλλαξίμων κτημάτων, θα διασφάλιζε την οικονομική αυτοτέλεια του προσφυγικού κόσμου και θα τον απελευθέρωνε από τον φθοροποιό εναγκαλισμό των πολιτικών κομμάτων, ώστε απερίσπαστος να αφοσιωθεί στην προάσπιση της ιστορικής μνήμης και των παραδόσεων της γενέθλιας γης.

Ιωάννης Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων

Πηγή: Αντίβαρο

Εκτύπωση
PDF
29
Ιουνίου
2013

Η ΠΟΝΤΙΑ ΓΙΑΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Ήταν ένgiagia horis onomaα απόγευμα της δεκαετίας του ογδόντα. Καθόμουν στο μπαρ του ξενοδοχείου που εργαζόμουν ως υπάλληλος στην Reception, στην κωμόπολη Αλάνια (Alanya) της Αττάλιας (Antalya).  Εκείνη τη μέρα δεν είχα βάρδια. Παρόλο που υπήρξε κίνηση στο ξενοδοχείο, κατέπεσα σε μία αδράνεια.
Το να πάρω παραγγελίες, να δέχομαι πελάτες, να καταγράφω ταυτότητες, να συμπληρώνω φόρμες, να απαντάω στα τηλέφωνα κλπ. όλα αυτά με αγανάκτησαν. Παρήγγειλα ένα ποτό και σύρθηκα σε μια γωνιά. Μια ανυπότακτη νοσταλγία, είχε περικυκλώσει τον εγκέφαλο μου. Είχα επιθυμήσει το χωριό μου.
Μόλις είχα ξεκινήσει να ταξιδεύω προς τα παρχάρια (εξοχικά βουνά), της Μαύρης Θάλασσας, κάτω από τη μελωδία του γαβαλιού (φλογέρα) και της λύρας που ανακατευόταν με τα τραγούδια τον κοριτσιών, με ξύπνησε  ένας συνάδελφος από το γλυκό όνειρο που μόλις είχε αρχίσει. Είχα ένα τηλεφώνημα από έναν φίλο μου, που δούλευε σε κάποιο άλλο ξενοδοχείο. Πέρασε καιρός που είχαμε γνωριστεί. Τότε, όταν πρωτογνωρισθήκαμε, μου είχε πει ότι κατά καιρούς φιλοξενούν Έλληνες στο ξενοδοχείο τους. Τον παρακάλεσα να με ειδοποιήσει όταν θα ξαναρθούν Έλληνες. Διότι, του είπα, ξέρω Ποντιακά και θέλω να τα συγκρίνω με τα Νέα Ελληνικά. Γι’ αυτόν τον λόγο  με τηλεφωνούσε τώρα : «Έλα γρήγορα. Υπάρχει  μία ομάδα Ελλήνων εδώ, οι οποίοι ετοιμάζονται να αναχωρήσουν από το ξενοδοχείο. Είχα άδεια και δεν ήμουν εδώ. Γι’ αυτό και δε σε πήρα πιο πριν» μου είπε και χαιρετώντας έκλεισε το τηλέφωνο.


Βρήκα μια πατριώτισσα στην Ελληνική ομάδα.


Τελικά παίρνω ένα ταξί και πάω στο ξενοδοχείο που βρισκότανε οι Έλληνες επισκέπτες. Κατευθύνθηκα στην Reception. Πριν να κοντέψω καλά-καλά, ο φίλος μού έκανε σήμα και μού έδειξε το πούλμαν που βρισκότανε έξω. Τρέχοντας προς το πούλμαν που περίμενε έξω, με έπιασε ένα απερίγραπτο άγχος. Ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω. Δεν ήξερα πώς και με ποιόν να έρθω σε επαφή, τι να πω και τι συμπεριφορά θα δεχτώ. Ούτε χρόνος υπήρξε όμως για να σκεφθώ. Το μισό το πούλμαν ήταν γεμάτο. Μερικοί επισκέπτες κυκλοφορούσαν γύρω από το πούλμαν. Μάλλον περιμένανε να έρθουν  καί οι υπόλοιποι. Εγώ προτίμησα να μπω στο πούλμαν. Μόλις μπήκα μέσα, άρχισα να κοιτάω στα μάτια τους ανθρώπους. Λες κι έψαχνα κάποιον συγκεκριμένο. Άρχισαν και αυτοί να με κοιτάνε διότι δεν ήμουν από την ομάδα, ούτε με συνάντησαν στο ξενοδοχείο. Μία στιγμή ντράπηκα τόσο πολύ, πού σκέφτηκα να βγω έξω. Δεν ξέρω πώς ξεχείλισε η μικρή Ποντιακή φράση από τα χείλη μου, αλλά, λέγοντας «εγρεικά κανείς Ρωμαίικα;», τους ρώτησα αν ξέρει κανείς Ποντιακά. Μόλις διατύπωσα αυτήν την ερώτηση, όλα τα μάτια που βρισκόντουσαν μέσα στο πούλμαν, στράφηκαν προς τα μένα. Ίσως οι περισσότεροι να μην είχαν καταλάβει καν τι τους ρωτούσα. Όμως  μια ηλικιωμένη γιαγιά, σηκώθηκε από τη θέση της και με κοίταζε περίεργα λες κι ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Μάλλον και αυτή δεν ήξερε από πού να ξεκινήσει.  Της έλυσα τη γλώσσα , λέγοντας της την ίδια φράση που χρησιμοποίησα πιο πριν. Δηλαδή την ρώτησα αν ξέρει Ποντιακά. Μου απάντησε με την ερώτηση στα Ποντιακά λέγοντας: «απόθεν είσε;». Δηλαδή με ρώτησε από πού είμαι. Της είπα: «Είμαι ασην Τραπεζούντα (Από τη Τραπεζούντα είμαι)». Μόλις άκουσε τη λέξη Τραπεζούντα, σηκώθηκε από τη θέση της και διασχίζοντας το στενό  διάδρομο του πούλμαν, έρχονταν κοντά μου. Δεν είχα καταλάβει το τι έγινε. Μόλις έφτασε, με αγκάλιασε με φίλησε και αμέσως  έβαλε τα κλάματα.  Από τη μία με αγκάλιαζε και από την άλλη κλαίγοντας άρχισε να μιλά στα Ποντιακά. Μου είπε «Να είνομε γουρπάντ σα ποδάρες. (να θυσιαστώ στα πόδια σου)». Αυτή η φράση χρησιμοποιούνταν από μας αλλά μόνο από μικρούς που ζητούσανε ελεημοσύνη από μεγάλους σε περίπτωση που ήταν ένοχοι για κάτι. Ποτέ ένας ηλικιωμένος ή ηλικιωμένη δεν θα το χρησιμοποιούσε σε μικρότερο. Είχα πάθει σοκ. Δεν ήξερα τι να πω. Από την ντροπή μου ίδρωσα και έγινα μούσκεμα. Συνεχίζοντας η γιαγιά, με ρώτησε: «απόθεν εξέβες και έρθες, αδακές ντ’ αραέυεις, εσείς ακόμε σην Τραπεζούτα γιασαέβειτε; (από πού βγήκες και ήρθες, τι ψάχνεις εδώ, εσείς  ακόμη στην Τραπεζούντα ζείτε;)». Ούτε σε αυτές τις ερωτήσεις της απάντησα. Αλώστε με είχε αγκαλιάσει τόσο σφιχτά, που αισθανόμουν τα δάκτυλα της στο κορμί μου. Μ’ αγκάλιαζε και δε μ’άφηνε να την κοιτάξω καλύτερα και να της πω και εγώ κάτι. Συχνά με κοιτούσε για λίγο στα μάτια, ξανά με αγκάλιαζε και ψιθυρίζοντας κάτι έκλαιγε. Λες κι ήμασταν γιός και μητέρα που βρεθήκαμε πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια. Δεν μπορούσε να με χορτάσει. Οι υπόλοιποι Έλληνες που βρισκόντουσαν στο πούλμαν, μας κοιτούσαν έκπληκτοι. Νομίζω πως δεν μπόρεσαν να ερμηνεύσουν την κατάσταση. Δεν θυμάμαι πόση ώρα πέρασε έτσι. Όμως ήρθαν και αυτοί που έλειπαν και το πούλμαν ήταν έτοιμο να αναχωρήσει. Κάποιοι από τους επιβάτες, ειδοποίησαν την γιαγιά για να περάσει στη θέση της. Η καημένη η γιαγιά, κλαίγοντας με λυγμούς, με άφησε και στράφηκε προς τη θέση της. Είχε εξαντληθεί τόσο πολύ που πηγαίνοντας, κρατούσε δεξιά κι’ αριστερά. Μάλλον και από τα δάκρια που κατέβαζε, δεν έβλεπε καλά που βάδιζε.  Από πίσω, μόνο μερικά δευτερόλεπτα μπόρεσα να την κοιτάξω. Έπρεπε να βγω από το πούλμαν. Βγαίνοντας έξω, έτρεξα προς το μέρος του πούλμαν εκεί που ήταν η θέση της γιαγιάς. Με είχε δει  και εκείνη και με χαιρετούσε. Λες κι αυτή έφευγε στην ξενιτιά και εγώ έμενα στην πατρίδα. Το πούλμαν αποχώρισε και απομακρύνθηκε. Κοιτάζοντας προς το πούλμαν, με έπιασε μελαγχολία. Σαν να ήρθε η γιαγιά μου από το χωριό, με είδε και προσθέτοντας στην νοσταλγία μου έφευγε. Ούτε εγώ μπόρεσα να μάθω το όνομα της γιαγιάς, μα ούτε εκείνη ρώτησε το δικό μου. Από τότε στη μνήμη μου, αυτή η γιαγιά έμεινε ως «γιαγιά χωρίς όνομα».
 
 Σήμερα βρίσκεται κανείς Τραπεζούντιος πού μοιάζει τον παππού του;


Ύστερα από κάμποσα χρόνια βρέθηκα σε κάποιο χωριό της Ελλάδας και φιλοξενήθηκα από μία γιαγιά πού ονομάζονταν Σουμέλα. Αυτή μού διηγήθηκε κάποιες ιστορίες πού έζησαν οι δικοί της στον ξεριζωμό. Μού είπε για τα παιδιά πού χάθηκαν στον δρόμο. Όπως και σε μας πριν από είκοσι χρόνια , έτσι και στην εποχή των δικών της, οι κοπέλες παντρευόντουσαν σε παιδική ηλικία, ώστε πολλές μανάδες πού έχασαν τα παιδιά τους ήταν και οι ίδιες παιδιά. Γι αυτό και μερικές δεν άντεξαν και έχασαν τα λογικά τους μετά τον θάνατο των παιδιών τους. Η γιαγιά Σουμέλα ακόμα δεν είχε καλά-καλά ξεφορτώσει τους πόνους της επάνω μου, κι’ εγώ ταξίδευα στο παρελθόν. Θυμήθηκα την «γιαγιά χωρίς όνομα» πού είχα συναντήσει στην Αλάνια (Alanya) της Αττάλιας  (Antalya). Τώρα καταλάβαινα καλύτερα γιατί η «γιαγιά χωρίς όνομα» με αγκάλιαζε τόσο σφιχτά… Ίσως στο πρόσωπό μου να έβλεπε κάποιο χαμένο παιδί της… Ποιος ξέρει…
Στην εποχή της ανταλλαγής, αυτοί πού ξεριζώθηκαν και βρέθηκαν στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια ήλπιζαν ότι μια μέρα θα επέστρεφαν στα σπίτια τους στην πατρίδα, πού τα έχτισαν με νύχια και με δόντια. Ήλπιζαν να ξαναβρεθούν στα πανέμορφα παρχάρια (εξοχικά βουνά) τους, και όπως πριν να ξαναχορέψουν όλοι μαζί.
Προσδοκώντας να επιστρέψουν, πολλοί από αυτούς δεν δημιούργησαν περιουσία. Όπως τονίζει ο Τραπεζούντιος συγγραφέας İlyas Karagöz, οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες τους, πού έμειναν στον Πόντο, τους περίμεναν επί έξι χρόνια διαφυλάσσοντας τις περιουσίες τους, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα ξαναγυρίσουν οι ιδιοκτήτες τους. Γι αυτό και  δεν επέτρεψαν σε κανένα μουσουλμάνο πρόσφυγα από τα βαλκάνια να μπει σ΄ αυτά τα χωριά. Τόσο πιστοί στάθηκαν απέναντι στους συμπατριώτες τους. Άραγε βρίσκεται σήμερα κανείς Τραπεζούντιος πού μοιάζει στον παππού του;
 (το άρθρο αυτό, έχει δημοσιευτεί το 23/12/2007 στην κεντροαριστερή εφημερίδα Radikal στην Τουρκία.)

Εκτύπωση
PDF
18
Μαΐου
2013

19 ΜΑ'Ι'ΟΥ ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ-ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΖΥΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

genoktonia imera mnimisΑδέλφια Πόντιοι, η σημερινή ημέρα είναι ημέρα λύπης, εθνικού πένθους για αυτό τον λόγο ο ποντιακός σύλλογος Ζυγού ο Υψηλάντης θα τελέσει μνημόσυνο στην μνήμη των προγόνων μας στον ιερό ναό του αποστόλου Θωμά στο χωριό μας.
Τα κόλλυβα για το μνημόσυνο παρασκευάστηκαν με πρωτοβουλία του Παπαγιώργη (Γεωργιάδη Γεώργιου) και του Καρακασίδη Αναστάσιου.
Εγώ θα πρότεινα να κατασκευαστή και ένα μνημείο για το οποίο έχουμε ετοιμάσει και το ανάλογο αρχιτεκτονικό σχέδιο νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να γίνει και αυτό στο χωριό μας.
Ο πιο κατάλληλος χώρος είναι κάτω από την εκκλησία δίπλα ακριβός στο μνημείο των πεσόντων εθελοντές για την ανέγερση υπάρχουν όμως χρειάζονται και λίγα χρήματα για την αγορά πρώτον υλών
Όσοι έχουν διάθεση να προσφέρουν μπορούν να μου στείλουν mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.  για να δούμε ( τι ποσό μπορούμε να μαζέψουμε ) και πως θα το κατασκευάσουμε  πάντα σε συνεργασία βέβαια με τον ποντιακό σύλλογο.
Η ιστορία δεν πρέπει να λησμονηθεί από τα παιδιά και τα εγγόνια αυτής της σκληροτράχηλης ράτσας του Πόντου 94 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από εκείνη τη μαύρη ημέρα της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.
Οι Νεότουρκοι του σφαγέα Κεμάλ Μουσταφά, ασέλγησαν στο ιερό κορμί ενός πολιτισμού, που οι απαρχές του χάνονται στο βάθος των αιώνων(Βιντεο εδω).

Οι δικοί μας πολιτικοί 72 χρόνια έκλειναν τα αυτιά τους και τα μάτια στο αίτημα των ποντίων για την αναγνώριση της γενοκτονίας όλα αυτά μέχρι της 24 Φεβρουαρίου 1994 που με πρωτοβουλία του Κωστή Στεφανόπουλου (Πρόεδρου της δημοκρατίας)καθιερώθηκε η 19 Μαΐου ως μέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.
Το πρώτο βήμα έγινε το 1994 να δούμε το δεύτερο βήμα πότε θα γίνει που δεν άλλο από την αναγνώριση της γενοκτονίας και επίσημα από την ελληνική βουλή που 94 χρόνια εγκληματικά το αποφεύγουν.

 koluva gia tin genoktonia twn pontion

Εκτύπωση
PDF
14
Μαΐου
2013

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΓΑΜΟ

Στην αφήγηση του δρώμενου της αναπαράστασης του ποντιακού γάμου η Κα Σοφία Μαρτίδου.

Γαμπρός στην αναπαράσταση ήταν ο Τσιρίδης Διαμαντής και νύφη η Τσιρίδου Βάσω.
Λύρα στην εκδήλωση έπαιξε ο Σουλτίδης Δημήτρης και  νταούλι ο Παπαδόπουλος Νίκος.
Δάσκαλος του χορευτικού του συλλόγου μας ο Τσιρίδης Γιώργος που με το 80αμελες χορευτικό του μας εντυπωσίασε δείχνοντας την πολλή καλή δουλειά που γίνεται και σε αυτόν τον τομέα.

Οι φωτογραφίες ειναι του Παναγιώτη Παχίδη και της Σοφίας Σαρρίδου(Βουλγαρίδου).

DSC 0005DSC 0006DSC 0007DSC 0009DSC 0010DSC 0014DSC 0015DSC 0017DSC 0018DSC 0020DSC 0021DSC 0023DSC 0025DSC 0026DSC 0027DSC 0031DSC 0039DSC 0042DSC 0048DSC 0051DSC 0072

P5121506P5121509P5121529P5121533P5121534P5121536P5121539P5121550P5121560P5121573P5121579P5121580P5121583P5121586P5121589P5121595P5121596P5121597P5121598P5121604P5121605P5121606P5121607P5121608P5121610P5121616P5121618

Τελευταία Νέα

Προηγ. Επόμ.

OI NEOI TOY ZYΓΟΥ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΔΡΑΣΗ

27 Αυγ 2014 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ *** Hits:410

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

20 Απρ 2014 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:547

25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

25 Μαρ 2014 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:692

TO ZE'I'MΠEKIKO TOY ZYΓOΣIANOY METANAΣTH

31 Δεκ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:787

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ''ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ''

08 Δεκ 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:724

ΑΡΗΣ ΖΥΓΟΥ 1981-1982

18 Νοε 2013 *** Παναγιώτης Παχίδης *** ΝΕΑ ΑΡΗ ΖΥΓΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ *** Hits:577

Σύνδεση



Οι χορηγοί μας

  • images/stories/sponsors/Bike_Center-#U039c#U03b5#U03bb#U03b9#U03b4#U03b7#U03c2.jpg
  • images/stories/sponsors/M#U03b5#U03bb#U03b9#U03c3#U03c3#U03bf#U03ba#U03bf#U03bc#U03b9#U03ba#U03b1_#U03a0#U03b1#U03c7#U03b9#U03b4#U03b7#U03c2.jpg
  • images/stories/sponsors/XARIS_TIFTIRIKIDIS.jpg
  • images/stories/sponsors/karateOSSS.jpg
  • images/stories/sponsors/moutsios-mastorakis.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors10.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors13.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors3.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors5.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors6.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors7.jpg
  • images/stories/sponsors/sponsors9.jpg
  • images/stories/sponsors/vasiliou-voudouri.jpg

Καιρός